اول یه نکته ای بگم که خودم مدت زیادی درگیرش بودم! توی این بازی به دو تا چیز می گن «سرزمین متروکه».
واهه:
اولیش که اسم انگلیسیش Oasis هست (و جمعش می شه Oases) یه چیزی شبیه شکل زیر هست.

- رو فقط می شه غارت یا تسخیر کرد و گزینه ای برای ساختن دهکده توش نیست!
- برای تسخیر این زمین ها باید از قهرمان استفاده کرد. و برای این کار هم لول «عمارت قهرمان» (و نه لول و نه نوع خود قهرمان) مهم هست.
- توش معمولاً جک و جونور زیاد هست که تولیدمثل هم می کنن و زیاد می شن. قدرت دفاعی بسیار عالی (برخلاف موش موشک اول بازی شما!) دارن.
- توی نقشه شکل خاصی دارن و می شه از روی نقشه فهمید نوعشون رو.
- کاربردش (که می دونین یا می خونین) فقط و فقط منوط به دهکده های ۷×۷ اطرافش هست. گرچه از هر جایی می شه اومد و غارتش کرد.
- ۸ نوع داره که انواعش اینجا هست و وقتی از جانب یه دهکده (در ۷×۷ش) تسخیر بشه روی تولیدات اون دهکده تأثیر می ذاره.
در ۳ نوع، به یک منبع (یا فقط چوب، یا فقط آهن، یا فقط خشت) ۲۵٪ به تولید خالص اضافه می کنه.
در ۲ نوع به تولید گندم ۲۵٪ (نوع اول) و ۵۰٪ (نوع دوم) اضافه می کنه.
در ۳ نوع دیگه ترکیبی از ۲۵٪ گندم و ۲۵٪ از یه منبع دیگه هست.
دهکده بی صاحاب:
تو بازی به این خونه های نقشه هم می گن «سرزمین متروکه». معمولاً شکلی شبیه این پایینی دارن.

این زمین:
- رو فقط می شه توش روستای جدید (با ۳ تا مهاجر همزمان) ساخت. چیزهایی مثل غارت (قبل از ساخت دهکده) یا تسخیر وجود نداره براش.
- توی نقشه هیچ مشخصه خاصی نداره و عین یه خونه خالی می مونه. انواعش رو هم نمی شه از روی نقشه دید!
- همواره ۱۸ خونه برای منابع دارن و شبیه دهکده آدم ها (مثل مال خودتون) هستن.
- انواعش (مثل ۱۵ گندمی، ۹ گندمی، عادی استاندارد، عادی چوب، عادی خشت، عادی گندم) رو توی پست مربوط به دهکده دوم (بالا) دیدیم.
توی این راجع به تسخیر واهه (نوع اوّل سرزمین متروکه) با قهرمان صحبت می کنیم.
بالطبع باید توی فروم خونده باشین که هر دهکده حداکثر سه تا واهه می تونه داشته باشه و برای تسخیر واهه های اول، دوم و سوم هر دهکده به ترتیب به لول ۱۰، ۱۵ و ۲۰ «عمارت قهرمان» (و نه خود قهرمان!) احتیاج هست.
خوبی ها:
- تولیدات بیش تر!
با تسخیر دو تا واهه چوب مثلاً خیلی راحت می تونین تولید تون رو از ۴۰۰ به ۶۰۰ برسونین (این کار با آپدیت کردن مزارع خیلی هزینه زیادی داره اگه حساب کنین) - مسئله حیاتی برای دهکده گندم
افزودن ِ به فرض ۱۵۰٪ درصد (در حالت ایده آل) یا ۷۵٪ (در حالت متوسط) به تولید گندم وقتی شما ۱۰هزار تولید گندم در ساعت دارین (چند ماه آینده) باعث می شه که شما بتونین یه ارتش خیلی بزرگ (مثلاً ۷۵۰۰ نیرو بیش تر) رو این جوری ساپورت کنین. - بازگشت سرمایه داره!
برخلاف منجنیق، اگه درست و به موقع سرمایه گذاری کنین می تونین سود کنین! دقت کنین که هزینه تسخیر واهه همیشه ثابته (در پایین محاسبه شده) اما سود تسخیر واهه (یه درصد به تولیدات) در زمان های مختلف بازی و با رشد منابع شما، افزایش پیدا می کنه! البته وقتی سودش از ضررش بالا بزنه، دس روش زیاد می شه (به قول بچه ها!) و خواستگار خوب پیدا می کنه و سرش دعوا می شه.
بدی ها:
- ممکنه غارت بشه
هر کسی از هر جای دنیا ممکنه بیاد و غارت کنه. با حمله به واهه ای که مثلاً متعلق به دهکده ایکس هست، توی هر ۱۰ دقیقه می شه ۱۰٪ از منابع دهکده ایکس رو غارت کرد. اون طور که من فهمیدم یعنی مثلاً اگه تو دهکده ایکس از هر منبع ۵۰۰۰ تا باشه (و خب مثلاً مخفیگاه کافی نباشه) انگار واهه شما در هر دقیقه تولید ۵۰۰ تا از هر منبع رو داره که این مقدار قابل غارت هست. و اگه مثلاً یکی الآن حمله کنه و یکی ۸ دقیقه دیگه، دومی حداکثر ۴۰۰ تا از هر منبع رو می تونه غارت کنه. این مقدار هم از دهکده اول شما فکر کنم کم می شه.
حالا این که اگه دهکده اول مخفیگاه داشته باشه چی می شه و چی نمی شه رو فعلاً بی خیال شین! - ممکنه سرش دعوا بشه
بعد از یه مدت که تمام مزارع (اگه پایتخت نباشه) تا لول ۱۰ بالا می رن یا (اگه پایتخت باشن) لولشون خیلی زیاد می شه، دعوا توی خونه های ۷×۷ دور واهه بر سر اون راه می افته. و شما ناخودآگاه باید ازش (به عنوان یه مکان اضافه) دفاع کنین و مثلاً اگه تا الآن نیروهاتون بین ۲ تا دهکده تون تقسیم می شد برای دفاع، الآن باید بین ۳ تا دهکده تقسیم بشه. - تسخیرش خرج مصرفی داره و خرج ارتقاعی
رسوندن عمارت قهرمان به سطح ۱۰ خودش این قدر خرج داره:
تازه به این مقدار هزینه افزایش سطح انبار و ساختن یک قهرمان رو هم می شه اضافه کرد!
جدای از این خرج، یه خرج مصرفی اولیه هم هست و اون کشتن موجودات جک و جونور (نیروهای طبیعت، اصطلاحاً) هست که ممکنه تا ۵۰ هزار منبع نیرو براتون خسارت داشته باشه.
نکات کلیدی:
- واهه نه به وجود می یاد نه از بین می ره
پس واهه های ۷×۷ دهکده[ها]تون رو همیشه زیرنظر داشته باشین. بالطبع یه مدت دیگه شما خیلی به این ها احتیاج پیدا می کنن. پس همیشه به خاطر بسپارینشون؛ و حتی توی ساخت دهکده دوم هم به این نکته توجه خوب (و نه حیاتی) ای داشته باشین. - سعی کنین واهه ای رو پیدا کنین که در ۷×۷ اون واهه بازیکن شاخ نیست!
چون فقط یه بازیکن شاخ و وقتی واهه براش سود استراتژیک (غیر از غارت) داشته باشه به واهه حمله اساسی می کنه. - دفاع فراموش نشود!
وقتی فکر تسخیر به سرتون بزنه که بتونین دفاعی «حداقل به اندازه نیروهای طبیعتی که الآن توش هستن» ارائه بدین. چون درصورتی که شما دفاعی که بعد از تسخیر در اون واهه مستقر می کنین، از دفاع default خودش (طبیعت) ضعیف تر باشه، شما فقط کار رو برای بقیه دشمنان آسون کردین! - شبیه ساز جنگ فراموش نشه
همیشه حواستون باشه که چه قدر نیرو باید هدر بدین برای تسخیر. این رو از شبیه ساز می تونین کامل به دست بیارین. - لزومی نداره از این سرزمین ها جاسوسی کنین!
نیروهاش که روش نوشته! توشون هم معمولاً (قبل از غارت) از هر منبع ۴۰۰ تا هست.
حرف آخر:
خیلی ساده: اگه دیدین می صرفه که ۱۱۰هزار تا منبع حروم کنین و کلی هم کشته سر غارتش بدین و کلی هم نیرو بکّارین که محافظتش رو بکنن، برین طرفش. وگرنه الکی توهم نزنین که مثلاً تولید ۲۰۰ شما بشه ۳۰۰! اگه قراره افزایش تولید شما ۱۰۰ واحد باشه، بعد از ۶۶ روز تازه شما فقط هزینه تون بر می گرده (و تا این وقت سودی نکردین).
با این محاسبه، بهتره وقتی برین طرف این ها که تمام منابعتون ۱۰ (یا حتی بالاتر) باشه و ساختمون های اضافه شون رو هم آپدیت کرده باشین.
منبع: وبلاگ اتحاد Sakhreh
آقا تو نمیگی شب شنبه این همه مطلب با حال میزاری رو وبلاگ من فردا حواب می مونم ؟
یکم هم مراعات سلامتی ما رو بکن . با لاخره من اولین نفریم که نشان لیاقت گرفتم دیگه